*Neden Hz. Yakup yanında onca evladı varken illa Yusuf diye ağlayıp
gözlerini kör eyledi. Sevgi sadece evlat sevgisi ise bu sevgiyi kendine
yaşatacak hiç mi evladı yoktu.. Diğer evlatları ona bu evlat sevgisini
veremez miydi.. Bir sevgi uğruna hele ki yanında bu sevgiyi giderecek başka
kişiler olduğu halde gözler körleştirilebilir miydi.. Ve Yusuf'un geleceği
bilinmediği halde geleceğine dair bu kadar ümit beslenir miydi..

Neden Mecnun illa Leyla deyip çöllere düştü. Mecnun için başka bir sevgili
bulunamaz mıydı.. Hiçbir kız Leyla'nın verdiğini veremez miydi Mecnun'a..
Eğer istek sadece dünya ise o çölde Leyla'dan daha güzelleri vardı.. Yok
eğer istek hem dünya hem ahiret ise o çölde yine bunu Mecnun'a verecek kızda
vardı.. ama Mecnun illa neden Leyla diye çöllerde idi.. Neden Leyla'nın
artık dünyadan göçtüğünü öğrendiği halde onu unutup gitmek yerine gidip
Leyla'nın tabutuna uzanıp onsuz hayatı kendisine haram eyleyip o canı
verenden ölümü istedi. Ve canı veren onun isteğini kabul edip o canı
Leyla'sız dünyada bırakmadı..

Neden Bülbül Gül için ağlayıp durdu hep.. Gül'ün dikenlerinin her seferinde
vücuduna batıp kendisine acı vereceğini bildi halde neden bülbül hala güle
konmaya gülü koklamaya devam etti. Bülbül için gül sadece bir çiçekse eğer
gülün verdiği çiçekliği verecek bir çok çiçek vardı şu dünyada.. ama bülbül
neden hiçbir çiçeği görmeden ısrarla gül için ağlayıp güle konup gülü
kokladı..

Zannediyor musunuz ki Yakup için Yusuf sadece bir evlattı...

Zannediyor musunuz ki Mecnun için Leyla sadece bir sevgili idi...

Zannediyor musunuz ki Bülbül için Gül sadece bir çiçekti...

Eğer sadece Yakup için evlat.. Mecnun için sevgili.. Bülbül için çiçek
olsaydı anlam

Ne Yusuf için gözler kör edilirdi... ve gelene kadar dünyaya küsülürdü..

Ne Leyla için çöllere düşülür ölümü ile ölünürdü..

Ne de Gül için onca dikenine rağmen gözyaşı dökülür ve hala üzerine konulup
kokusu koklanırdı...

Bunu anlamak için Yakup olmak lazım.. sadece Yakup olmak değil Yusuf gibi
evlat sahibi olmak lazım... bu da yetmez.. en önemlisi Yakup gibi sevmek
lazım.. ve Yusuf'un yokluğunda gözleri dünyaya körleştirecek sevgi lazım...

Bunu anlamak için Mecnun olmak lazım.. sadece Mecnun olmak değil Leyla gibi
bir sevgili lazım.. ve Mecnun gibi sevmek lazım.. Leyla'sı Mevla'ya
ulaştığında onunla Mevla'ya gitmeye hazır olmak lazım.. bu sevgiyi yüreğine
canına işlemek lazım ki sevgi ve sevgili gittiğinde canı da onunla gitsin ki
sevgili olmadığında o da olmasın..

Bunu anlamak için Bülbül olmak lazım.. sadece bülbül olmak değil Gül gibi
bir çiçek lazım.. ve Gül'e bülbül gibi özlem duymak lazım.. koklamaya
geldiğinde batan dikenlere katlanmak ve akan kanı görmemek lazım...

Yusuf gelmeden kim açabilirdi Yakub'un gözlerini..
Leyla ölünce kim yaşatabilirdi Mecnun'u..
Gül'ü koklarken akan kanın kan olmadığını kim anlatabilirdi Bülbül'e..

Tek bir olan biri...

Yakub'unda.. Mecnun'unda.. Bülbül'ünde Rabbi olan ALLAH (c.c.)
Yusuf'unda.. Leyla'nında.. Gül'ünde Rabbi olan ALLAH (c.c.)

İşte her şey tek bir şeyde cevap buluyor..
İşte her şey tek bir şeyde son buluyor..

O hükmü kestiyse.. O hükmü yazdıysa

Artık ne göz açılabilir O izin vermeden
Artık ne can hayatta kalabilir O canı vermeden
Artık ne akan kan durabilir O durdurmadan

Sonu yok bu sevdanın O sonu kesmeden
Açıklaması yok bu sevdanın sevdayı gönle yerleştiren açıklamasını yapmadan

İşte her şey tek bir şeyde cevap buluyor..
İşte her şey tek bir şeyde son buluyor..

Çünkü bu cevabı bulunca tüm sorular en güzel cevaba ulaşıyor
Çünkü bu sonu bulunca en güzel başlangıç oluyor
Çünkü O'nu bulunca kayıplar en güzel kazanç oluyor..

İşte körleşmek.. aslında kayıp ama en güzel kazanç oldu O'nunla..
İşte ölüm... yokluk gibi aslında ama en güzel varlık oldu O'nunla..
İşte kan.. en büyük acı aslında ama en güzel koku oldu O'nunla..

Yakup... ne güzel oldu Yusuf ile....
Mecnun... ne güzel oldu Leyla ile..
Bülbül... ne güzel oldu Gül ile..

Aslında hepsi en güzel bir güzel ile güzel oldu MEVLA (c.c.) ile...

O'nun için yaşamak.. O'nun için sevmek.. O'nun için olmak...

ALINTI